+48 501 858 666 | 22 409 62 81 biuro@roslinyzielone.pl

Menu

Jak dbać o Zamioculcas?

Roślina wymaga stanowiska półcienistego, ale toleruje również całkowite zacienienie.

Jak dbać o Zamioculcas

By In blog On 1 września 2018


Zamiokulkas zamiolistny ma bardzo dekoracyjne, błyszczące, ciemnozielone liście Jest idealną rośliną dla zapominalskich, gdyż jest bardzo łatwy w uprawie, pod warunkiem oszczędnego podlewania – co bez wątpienia jest jego wielką zaletą. Można go zostawić bez podlewania na czas dłuższego urlopu.

Zamioculcas to roślina cieniolubna i niezwykle wytrzymała.
Pochodzenie: wschodnia Afryka, Kenia, Mozambik, Tanzania, Zimbabwe
Wysokość: 30-100 cm

Zamioculcas zamiolistny czy Zamia.

Zamioculcas jest często mylony z Zamią, należącą do rodziny sagowców. Z tymi roślinami nie łączy jednak Zamioculcasa żadne pokrewieństwo. Zamioculcas zamiifolia – gatunek wieloletnich roślin zielnych z monotypowego rodzaju zamiokulkas (Zamioculcas) z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodzący ze wschodniej i południowo-wschodniej Afryki. Na przełomie XX i XXI wieku gatunek ten stał się popularną rośliną pokojową ze względu na wygląd i małe wymagania. Jego nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy sagowców z rodzaju Zamia o podobnych liściach.

Ta wieloletnia roślina zielna to doskonała roślina doniczkowa do pomieszczeń, w których brakuje słońca (jego sztucznym zamiennikiem w biurach jest światło jarzeniowe). Jest niemalże bezobsługowa: nie wymaga częstego podlewania i przesadzania (lubi ciasne doniczki), świetnie znosi niekorzystne warunki. Zamiokulkas rośnie na górskich sawannach i glebach o bardzo małej zawartości minerałów, często rośnie w sąsiedztwie wyższych roślin (lubi cień). Pod powierzchnią ziemi ukryte jest jasnobrązowe bulwiaste kłącze, posiadające liczne pąki przybyszowe, z których wyrastają liście. Ogonki liściowe (które niektórzy z nas mogą mylnie uznać za łodygi), są mięsiste, u nasady silnie rozdęte, barwy zielonej z nieregularnymi, brązowozielonymi plamkami i prążkami. Zbyt długo nie podlewany zamiokulkas zacznie usychać. Jest to jednak mało prawdopodobne gdyż roślina ta potrafi przetrwać bez podlewania nawet ponad dwa miesiące.

Stanowisko
Zamiokulkas zamiolistny wymaga stanowiska półcienistego, ale toleruje również całkowite zacienienie. Zbyt silne oświetlenie może powodować występowanie na listkach brązowych plam. Dobrze sprawdza się w biurach przy oświetleniu jarzeniowym.
Temperatura
Idealna dla prawidłowego wzrostu Zamiokulkasa zamiolistnego jest temperatura 22 do 25°C. Ta niespotykanie wytrzymała roślina dobrze sobie radzi w zakresie temperatur od 20 do nawet 30°C. W okresie zimowym, gdy rośliny przechodzą okres spoczynku, nie zaszkodzą mu spadki temperatury do 16°C.
Wilgotność powietrza
Zamioculcas dobrze rośnie zarówno wtedy, gdy powietrze jest suche, jak i wilgotne.
Podlewanie
Zamioculcas, podobnie jak wszystkie kaktusy, jest sukulentem, co oznacza, że gromadzi wodę w łodygach, listkach i bulwiastych kłączach.
Roślinę należy podlewać bardzo oszczędnie – zbyt częste podlewanie jest najczęstszym błędem popełnianym podczas pielęgnacji Zamioculcasa (nadmierne podlewanie może powodować m.in. gnicie bulw). Nie należy również spryskiwać wodą liści – pojawiają się wówczas na nich brzydkie plamy (osady soli).
Nawożenie
W okresie wegetacji należy zasilać roślinę co 2-3 tygodnie roztworem nawozów wieloskładnikowych (np. Biohumus Uniwersalny), zawierających komplet mikroelementów, ponieważ roślina jest wrażliwa na ich brak.
Ewentualne problemy
Na ogonkach liściowych widoczne są wodniste plamy lub liść stopniowo gnije: fytoftoroza. Jej rozwojowi sprzyjają niskie temperatury i nadmierne podlewanie. Przy niewielkim porażeniu chorobę można zwalczyć, opryskując roślinę preparatem ekologicznym Biosept 33 SL. Objawy podobne do wyżej opisanej choroby, a dodatkowo plamy o rybim zapachu: mokra zgnilizna. Ta choroba bakteryjna jest nieuleczalna – roślinę należy wyrzucić.

Najnowsze wpisy


Masz pytania? Napisz do nas.

X